Czy można jeszcze coś zrobić?

Moderator: moderatorzy

Awatar użytkownika
Słonecznik1
bywalec
Posty: 5032
Rejestracja: czw sie 16, 2012 10:13 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: Słonecznik1 »

Możliwe że jednak lepsze to niż stagnacja .Ja jak zobaczyłem ordynatora oddziału to pomyślałem że on potrzebuje bardziej pomocy niż ja :lol:

NNFOF
zbanowany
zbanowany
Posty: 925
Rejestracja: czw sie 01, 2013 9:18 am

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: NNFOF »

mam wrażenie, że chory nie chce być chory. tylko ludzie wydają takie krzywdzące osądy. usprawiedliwiając w ten sposób swoje "SŁUSZNE" postępowanie.
nikt nie chce cierpieć. ale ludzie tylko utwierdzają chorego w tym, że jest chory. co pewnie budzi frustracja i poczucie sytuacji bez wyjścia. skoro wszyscy uważają kogoś za chorego i tak go traktują, to osoba zaczyna się tak zachowywać. i stara się robić na złość jak w tym przypadku za to, ze ludzie pod pretekstem pomocy, robią komuś krzywdę. taka reakcja obrona. ludzie zachowując się w taki sposób pogłębiają problem chorego zamiast go rozwiązać. ale rozumiem, ze tu chodzi o rozwiązanie problemu, a nie pomoc tej osobie...

Awatar użytkownika
Słonecznik1
bywalec
Posty: 5032
Rejestracja: czw sie 16, 2012 10:13 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: Słonecznik1 »

No jak chory nie ćpa by sobie robić psychozę to czy chce być chory czy nie i tak można zwalić na chorobę bo czy taka osoba myśli racjonalnie? Ale wszysto jest względne praktycznie , dopóki nie zna się kogoś bardzo dobrze to lepiej wypowiadać się tylko teoretycznie i jako prawdopodobne .

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Obserwuję rozwój choroby mojej siostry odkąd się rozpoczęła kilkanaście lat temu i stanowczo muszę stwierdzić, że im bardziej rodzice zaczęli tracić siły i odpuszczać jej leczenie, tym gorzej zaczęło się z nią dziać. Kiedyś miała remisje między epizodami, dziś trudno w ogóle mówić o stabilizacji. Coraz gorzej jest się z nią dogadać (o ile w ogóle się da), przestała dbać o higienę - to są dla mnie wyznaczniki posuwania się w chorobę. I owszem, szukam rozwiązania problemu. Jej problemu - bo traci wszystko po kolei, co ma, i naszego problemu, bo nie można podporządkowywać całej rodziny jej urojeniom.

NNFOF
zbanowany
zbanowany
Posty: 925
Rejestracja: czw sie 01, 2013 9:18 am

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: NNFOF »

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?
możecie się z rodziną(bez siostry)zgłosić do psychoterapeuty, bo chyba potrzebujecie fachowej i profesjonalnej pomocy lekarskiej.

Awatar użytkownika
Słonecznik1
bywalec
Posty: 5032
Rejestracja: czw sie 16, 2012 10:13 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: Słonecznik1 »

Hope w sumie dobrze pisze ,bardzo możliwe że i wam jest potrzebna pomoc.Tylko niestety ja się np. zawsze odbijałem od muru tzn. trafiałem na osoby których nie chciałem słuchać bo nie miałem do nich zaufania z różnych względów. Dobrze by było żebyście znaleźli osobę ze wsparcie której ufacie w sensie wiedzy i intencji .

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Jutro idę na spotkanie do stowarzyszenia na rzecz zdrowia psychicznego. Ma tam być też psycholog. Mam nadzieję, że pomogą. Trzymajcie kciuki. :)

Awatar użytkownika
Słonecznik1
bywalec
Posty: 5032
Rejestracja: czw sie 16, 2012 10:13 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: Słonecznik1 »

Myślę że trzymaliśmy. Jakaś nowa motywacja i energia po spotkaniu?( to powinni dawać) . A nie wy ją sami powinniście wysysać po kątach.

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Dzięki za wsparcie. Rzeczywiście, takie spotkania dają "kopa". ;) Na Bożym Ciele spotkałam byłego chłopaka siostry. Tego, który nagle zerwał z nią kontakt kilka lat temu a ona ciągle na niego czeka. Powiedział mi, że on też się leczy i to jego lekarz kazał mu tak postąpić. Obiecał, że doprowadzi tę sprawę do końca, ale nie wiem, czy mu wierzyć. Trochę się boję, jak siostra zareaguje na kontakt z jego strony. Ja jej nie mówiłam, że z nim rozmawiałam. Ale tak sobie myślę, że może gdyby zamknęła pewien etap w swoim życiu i przeżyła żałobę, to mogłaby pójść do przodu, a tak, tkwi w martwym punkcie i uważa, że wszystkie problemy same się rozwiążą, kiedy on wróci i z nią zamieszka. A tak się nigdy nie stanie.

Z pozytywnych zmian: siostra zaczęła współpracować. Zaczęliśmy ustalać pewne zasady panujące w domu, np. kiedy oglądamy tv, wyłączamy radio i na odwrót. No i (tu już bez żadnego wcześniejszego proszenia), włączała muzykę na cały regulator tylko wtedy, kiedy byliśmy na podwórku i ściszała, gdy wchodziliśmy do domu. Myślę, że to dużo pomogło, nikt nie był rozdrażniony, nie trzeba było do siebie krzyczeć, żeby się usłyszeć.

cezary123
zaufany użytkownik
Posty: 24639
Rejestracja: pn paź 10, 2011 9:47 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: cezary123 »

siostraF20 pisze:Na Bożym Ciele spotkałam byłego chłopaka siostry. Tego, który nagle zerwał z nią kontakt kilka lat temu a ona ciągle na niego czeka. Powiedział mi, że on też się leczy i to jego lekarz kazał mu tak postąpić
To tylko brakuje tego, żeby lekarz powiedział Twojej siostrze, żeby przestała sobie głowę zawracać tym psychicznie chorym ....
Bardzo dobrze, oby tak dalej. Czasem remisję wywołuje jakiś silny wstrząs, albo sytuacja życiowa, kiedy już nie ma czasu na głupoty.

Awatar użytkownika
lawenda
zaufany użytkownik
Posty: 1757
Rejestracja: pn paź 07, 2013 5:03 pm
Lokalizacja: lubelskie

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: lawenda »

siostraF20 pisze: gdyby zamknęła pewien etap w swoim życiu i przeżyła żałobę, to mogłaby pójść do przodu, a tak, tkwi w martwym punkcie i uważa, że wszystkie problemy same się rozwiążą,
Już sam fakt wyparcia rzeczywistości i bezmyślne czekanie na ukochanego świadczy jak bardzo bolesna jest dla niej prawda o rozstaniu. Broni się przed nią i może zaszkodzić. Jeśli dojdzie do konfrontacji to będzie mogła liczyć na wsparcie? żałoba moze trwać miesiącami, albo i latami. Będziecie mieli siłę aby ją wspierać, żeby nie usłyszała okrutne ''nic przeciez sie nie stało, weź się w garść''?

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Zdaję sobie sprawę, jakie to będzie trudne. Jeżeli w ogóle się wydarzy, bo zupełnie nie jestem w stanie stwierdzić, czy ten chłopak się odezwie, czy nie. Nie mam zamiaru go do tego zmuszać, to tylko i wyłącznie jego decyzja. Podeszłam do niego, bo chciałam się dowiedzieć, czy on się z nią rozstał zanim zerwał kontakt, żeby znać sytuację, bo siostra nieraz mówiła, że są małżeństwem, że ją odwiedzał w szpitalu, że dzwonił. Teraz wiem, że to nieprawda. Wszyscy bardzo chcemy ją wspierać, chcemy się uczyć współpracy, tylko ona jak do tej pory odrzucała to. Wydaje mi się, że ucieczka przed rzeczywistością to właśnie ucieczka w chorobę, a nie tędy droga.

Awatar użytkownika
Słonecznik1
bywalec
Posty: 5032
Rejestracja: czw sie 16, 2012 10:13 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: Słonecznik1 »

Jak jest teraz u was?

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Bez zmian. Były nie zadzwonił, siostra za tydzień wychodzi ze szpitala. Ja za to nie wiem, jak z nią rozmawiać. Jak do mnie dzwoni, to tylko pyta, jak żyję i zaraz mówi, że musi kończyć. Albo jeszcze wyrzuca z siebie jakieś mniej lub bardziej zrozumiałe zdanie wielokrotnie złożone i się rozłącza. W ogóle nie daje mi dojść do słowa a ja niestety wtedy tracę cierpliwość i nie zawsze jestem w stanie nad tym zapanować. :/ Denerwuje mnie to, bo ja jej wysłuchuję i analizuję, co do mnie mówi, chcę ją zrozumieć i staram się znaleźć jakieś pozytywne rozwiązanie problemu, o którym opowiada albo chociaż ją uspokoić. Nie chcę jej w żaden sposób nakazywać co ma robić i rozumiem, że na lekach dużo trudniej się funkcjonuje, ale jak się narzeka na bezczynność a potem odrzuca wszystkie propozycje zajęcia, to ja już naprawdę nie wiem, co robić. Ma problem ze skupieniem się na książce, OK, to może jakaś gazeta z obrazkami? Nie, bo ona już wszystko wie, co jest w gazetach i książkach. Kiedyś fajnie gotowała, teraz nawet nie pomoże przy obiedzie. Bo nie. Kiedyś słuchała muzyki, kolekcjonowała płyty, słuchała muzyki w internecie. Teraz wszystkie jej płyty są zniszczone. Siostra uważa, że to nasza wina, ale to ona rozkładała je na podłodze, nie sprzątała, chodziła po nich i nie pozwalała też posprzątać nikomu innemu... Do komputera też już nie siada. Kiedyś wzięła tablet mamy, ale tylko nerwowo wciskała cokolwiek, jak dziecko, i ciężko się na mnie obraziła, jak zaproponowałam, że mogę jej pokazać, jak to działa. Nasza mama zajmuje się różnymi robótkami ręcznymi, ale siostry nigdy nie udało się wciągnąć w żadne z nich, malowanie czy plecenie korali. Właściwie, to nawet nie da się jej wyciągnąć na spacer do lasu (który mamy jakieś 200m od domu). Wychodzi do miasta (do najbliższego sklepu) tylko wtedy, kiedy skończą jej się papierosy, nikt już nie chce jej częstować (z sąsiadami włącznie) i nie ma kogo poprosić, żeby jej przywieźć.

Ma ktoś jakiś pomysł, od czego można by zacząć, żeby zaktywizować jakoś moją siostrę? Od razu dodam, że na żadne terapie i oddziały dzienne nie ma w jej przypadku co liczyć, na nic się nie zgodzi.

F20
bywalec
Posty: 9915
Rejestracja: sob kwie 06, 2013 2:02 pm
Status: Elektrotechnik
płeć: mężczyzna
Gadu-Gadu: 63718896

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: F20 »

Ja nie mogłem zmusić się do przeczytania krótkiego tekstu przez parę lat jak brałem rispolept. Dopiero jak się pojawił inny lek Abilify to się zmieniło. Na dawce 10 mg/dzień koncentracja powróciła i można nawet myśleć o pracy o ile nie ma psychoz.

Awatar użytkownika
Słonecznik1
bywalec
Posty: 5032
Rejestracja: czw sie 16, 2012 10:13 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: Słonecznik1 »

płakać się chce jak się czyta .Może za dużo pobudzających substancji jej dają , jest spokojna czy nie?

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Z nerwami u niej bardzo różnie. Czasem chodzi nerwowo z miejsca na miejsce, zaczepia, prowokuje kłótnie, dzwoni do różnych ludzi (najczęściej swoich lekarzy) i się skarży. Czasem się zawiesza przed telewizorem, czasem się zamyka w pokoju i nie odzywa do nikogo. Czasem śpiewa i tańczy. Największą agresję wywołują próby rozmowy o niej albo proste prośby (np. rozwieś swoje pranie). Z tego co wiem, to w szpitalu faszerują wszystkich relanium, ale ona zadeklarowała, że nie będzie go brać. W ogóle nie wiem, jak teraz u niej z lekami, bo rodzice nie mają siły tego egzekwować. Z zastrzykami było trochę łatwiej, ale widocznie też miały jakieś skutki uboczne i też ich nie chciała, skoro zmieniono na tabletki. Te które ma, nie wiem czy w ogóle działają, bo moim zdaniem niewiele się poprawia po szpitalach, gdzie podobno pilnują połykania leków. Mama mi opowiadała, że na którymś oddziale w Warszawie dawali jej leki rozpuszczone w wodzie i pilnowali, żeby połykała wszystko a ona jeszcze długo po tym chodziła i pluła do kubka, nie połykała w ogóle śliny. Niestety, w tym szpitalu, gdzie obecnie najczęściej przebywa, nikt się nie interesuje na tyle pacjentem, żeby próbować dobrać mu odpowiednie leki a siostra dobrowolnie nie pójdzie do żadnego lekarza. Do szpitala zawożą ją karetki, rodzicom nie pozwala, choć mogą i chcą ją zawieźć do lepszego.

Awatar użytkownika
Słonecznik1
bywalec
Posty: 5032
Rejestracja: czw sie 16, 2012 10:13 pm
płeć: mężczyzna

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: Słonecznik1 »

Może część leków działa przeciwstawnie na siebie a nikt na to nie zwraca uwagi.

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Nie wiem, zapytam mamy, co ona ma teraz przepisane.

siostraF20
bywalec
Posty: 41
Rejestracja: pt lis 13, 2009 8:25 pm

Re: Czy można jeszcze coś zrobić?

Post autor: siostraF20 »

Siostra ma przepisany fluanxol, olanzapinę i teraz ponoć wrócili do rispoleptu w zastrzykach, mimo jej protestów (nie miała miesiączki po rispolepcie). No i nieśmiertelne relanium, ale ja nie wiem, czy siostra je bierze. Nie znam też dawek.

Wróć do „mój brat/siostra jest chory/a”